De Engelse uitgangen -ed en -s horen
De laatste klank van de basis bepaalt de uitspraak, niet de laatste geschreven letter. Een heel korte uitgang kan verleden tijd, meervoud of een werkwoordsvorm aangeven.
Drie uitspraken van -ed
Na /t/ en /d/ komt een extra lettergreep /ɪd/: wanted, needed. Na andere stemloze medeklinkers volgt /t/: worked, stopped, laughed, washed. Na klinkers en andere stemhebbende medeklinkers volgt /d/: played, cleaned, lived. Worked heeft één lettergreep. Dit geldt voor regelmatige werkwoordsvormen, niet automatisch voor alle bijvoeglijke naamwoorden.
Drie uitspraken van -s en -es
Na /s, z, ʃ, ʒ, tʃ, dʒ/ volgt /ɪz/: buses, wishes, watches. Na de overige stemloze /p, t, k, f, θ/ volgt /s/: cats, books, laughs. Na klinkers en andere stemhebbende medeklinkers volgt /z/: keys, dogs, runs. De spelling -es betekent niet altijd een extra lettergreep.
Controleer de uitgang in de zin
Vergelijk I work here met I worked here: de tweede heeft een extra medeklinker, geen extra lettergreep. Bekijk na een dictee of de fout om tijd, aantal of spelling ging. Luister met de juiste tekst en zonder. Schrijf een uitgang niet alleen omdat je die op basis van de grammatica verwacht.
Vragen over uitgangen
Waarom eindigt laughed op /t/?
Laugh eindigt op de stemloze klank /f/. Die klank bepaalt de uitgang, niet de letters gh.
Krijgt elke verleden tijd -ed?
Nee. Onregelmatige vormen zoals went en bought leer je afzonderlijk.