تلفظ -ed و -s: به صدای آخر گوش دهید

۱. سه تلفظ -ed در فعل‌های باقاعده

پس از /t/ و /d/، پایان -ed یک هجا اضافه می‌کند: wanted و needed با /ɪd/. پس از صامت بی‌واک به‌جز /t/، /t/ می‌آید: stopped، worked، laughed، washed، watched. پس از واکه‌ها و صداهای واک‌دار به‌جز /d/، /d/ می‌آید: played، cleaned، lived. بنابراین worked یک هجا دارد، نه دو هجا؛ wanted دو هجا دارد. این قاعده برای گذشته و اسم مفعول باقاعده است؛ بعضی صفت‌ها مانند naked تلفظ واژگانی جداگانه دارند.

۲. سه تلفظ -s

پس از /s z ʃ ʒ tʃ dʒ/، یک هجا با /ɪz/ اضافه می‌شود: buses، roses، wishes، watches، pages. پس از دیگر صامت‌های بی‌واک، /s/ می‌آید: cups، cats، books، laughs. پس از بقیهٔ صداها، از جمله واکه‌ها، /z/ می‌آید: dogs، rooms، plays. این الگو در جمع اسم، فعل سوم‌شخص و بسیاری از حالت‌های ملکی هم به کار می‌رود.

۳. معنی و شنیدن را با هم بررسی کنید

«She works in a shop.» یعنی او در مغازه کار می‌کند؛ در works in، صدای /s/ به آغاز کلمهٔ بعد نزدیک شنیده می‌شود. «They played outside.» گذشته است و /d/ در played outside ممکن است به outside متصل شود. پس از پایان تمرین، پاسخ را بررسی کنید: آیا پایان را نشنیده‌اید یا فقط فراموش کرده‌اید بنویسید؟ زمان جمله نشانه است، نه تضمین -ed؛ در «She went home yesterday.» فعل بی‌قاعده است.

تمرین دیکتهٔ A2

راهنمای تست شنیداری