Jak wymawiać i słyszeć końcówki -ed i -s
O wymowie końcówki decyduje ostatni dźwięk podstawy, nie ostatnia litera. Drobna różnica może oznaczać czas przeszły, liczbę mnogą albo formę czasownika w czasie teraźniejszym.
-ed: trzy możliwości
Po /t/ i /d/ dodajemy sylabę /ɪd/: wanted, needed. Po pozostałych bezdźwięcznych spółgłoskach słyszymy /t/: worked, stopped, laughed, washed. Po samogłoskach i pozostałych dźwięcznych spółgłoskach /d/: played, cleaned, lived. Worked ma jedną sylabę. Zasada dotyczy regularnych form czasowników, nie wszystkich przymiotników.
-s i -es: słuchaj poprzedniego dźwięku
Po /s, z, ʃ, ʒ, tʃ, dʒ/ końcówka to /ɪz/: buses, wishes, watches. Po pozostałych bezdźwięcznych /p, t, k, f, θ/ to /s/: cats, books, laughs. Po samogłoskach i innych dźwięcznych spółgłoskach to /z/: keys, dogs, runs. Pisownia -es sama nie oznacza nowej sylaby: likes kończy się na /s/.
Sprawdź końcówkę w zdaniu
Porównaj zapis I work here oraz I worked here. W drugim jest dodatkowa spółgłoska, nie sylaba. Zrób dyktando, a po zakończeniu sklasyfikuj błędy: czas, liczba czy pisownia? Ponownie słuchaj poprawionych zdań. Nie dopisuj końcówek wyłącznie na podstawie przewidywanego sensu.
Pytania o końcówki
Dlaczego laughed kończy się na /t/?
Podstawa laugh kończy się bezdźwięcznym /f/. Liczy się dźwięk, nie litery gh.
Czy każdy czas przeszły ma -ed?
Nie. Formy nieregularne, takie jak went i bought, trzeba poznawać oddzielnie.